บันทึกหน้าสุดท้าย

posted on 08 Jan 2009 12:31 by tatiya
Get this widget | Track details | eSnips Social DNA

มีใครบางคนเขียนเรื่องนี้ให้กับผม ด้วยเขาคิดว่าผมคงไม่มีโอกาสได้อ่าน แต่ผมก็มักได้อ่านหลายๆ เรื่องของเขาที่ต้องการสื่อถึงผม ผมอยากบอกเขาว่าขอบคุณครับสำหรับทุกความรู้สึกที่ดีที่เคยมีให้กัน ไม่ว่าจะเต็มใจหรือไม่ก็ตาม จะทำให้ผมหรือให้ใครก็ตาม

ขอบคุณที่เคยดีกับผม แม้ความดีนั้นจะไม่ได้เผื่อแผ่ไปถึงคนรอบข้างผมเลยก็ตาม หากคุณว่าเพื่อนผมว่าเป็นหมา ผมก็คงต้องเป็นหมาด้วย และเรายินดีที่จะเป็นหมาด้วยกัน ครอบครัวหมา น่ารักและอบอุ่นดีครับ หมาตัวนี้มีความสุขแบบหมาๆดีแล้ว ขอให้คุณมีความสุขในแบบของคุณบ้างเถิด อย่าทำร้ายใจหมาด้วยกิริยาที่ผมไม่เคยเห็นและไม่เคยรู้จักในตลอดระยะเวลาที่เราเคยคบและมีความรู้สึกที่ดีให้แก่กันเลย

ผมชอบเขียน เมื่อตัวอักษรที่ผมเขียนทำให้ผมและคนที่อ่านมีความสุข ผมหยุดเขียนเมื่อตัวอักษรของผมทำให้คนอ่านมีความทุกข์ ผมชอบอ่านถ้าสิ่งที่ผมอ่านทำให้ผมมีความสุข วันนี้ผมจะหยุดอ่าน.....เพราะสิ่งที่ผมอ่านทำให้ผมมีความทุกข์

 

เชิญอ่านความทุกข์ของผมครับ

 

.. 

สวัสดีค่ะ ใครสักคนที่ไม่มีโอกาสได้อ่านอีกต่อไป

..

ฉันกลับไปอ่านอีเมลล์จากคุณอีกแล้ว อีเมลล์ในวันเวลาที่ผ่านมาแล้วครึ่งปี

ตอนที่เรายังดี ๆ กันอยู่ T-T ฉันส่งเบอร์โทรให้คุณ แต่คุณไม่ยอมโทรมาบอกว่าไม่รู้จะคุยอะไร เขิน

คุณส่งจดหมายจากสาว ๆ ในสต็อกของคุณมาให้อ่าน

ฉันส่งลิ้งค์บล็อกลับ ๆ ไปให้คุณอ่าน ^-^ ทำไมวันนั้นฉันถึงได้ไม่ชอบคุณคะ

ไม่อย่างนั้น เราคงมีวันเวลาดี ๆ มากกว่านี้ นานกว่านี้

..

ฉันฟังเพลงในบล็อกเก่า เพลงนี้ไง คิดถึงคุณมาก ทั้งที่คิดว่าทำใจได้แล้ว

และไม่อยากเขียนถึงคุณแล้วนะ แต่พอถึงวันที่หยิบอะไรเกี่ยวกับคุณออกมาทีไร

ฉันก็ถูกดูดกลับไปหาความรู้สึกเก่า ๆ ทุกที

..

ฉันเคยอ่านคอลัมน์ของ คุณประภาส ชลศรานนท์ เขาบอกว่า คนที่รักกัน มักจะมีอยู่ 2 สถานะ

คือ "ตัวใหญ่" กับ "ตัวเล็ก"

คนที่รักมากกว่า จะกลายเป็นคน "ตัวเล็ก"

ขณะที่คนที่ถูกรัก จะกลายเป็นคน "ตัวใหญ่"

เหมือนถูกเป่าลมเข้าไป ใหญ่ขึ้น ใหญ่ขึ้น

..

คุณจำได้ไหมคะว่าปีที่แล้ว ฉันถูกคุณเป่าลมเข้าไป ๆ ภายในระยะเวลาอันรวดเร็วที่เราเพิ่งรู้จักกัน

ฉันตกใจ ...กับขนาดของตัวเองที่ใหญ่ขึ้นอย่างรวดเร็ว ฉันจึงใช้เข็มเจาะตัวเองให้ลมพุ่งออกมา จะได้มีขนาดปรกติไว ๆ

ส่วนคุณก็เป็นคนตัวเล็ก เพราะเป่าลมให้ฉันมาหมดแล้ว ^-^

..

 

คุณเรียกฉันว่า "ตัวใหญ่" และเรียกตัวเองว่า "ตัวเล็ก" จริง ๆ โดยที่คุณก็ไม่เคยอ่านเรื่องที่ฉันเล่าข้างบนนี่ด้วยซ้ำ ฉันเพิ่งมานึกได้วันนี้เอง

..

แต่พอวันเวลาผ่านไป ...ความรู้สึกดี ๆ ก็ทำให้ฉันอยากเย็บรูรั่วที่ตัวเอง เพื่อรักษาลมที่คุณเป่าเข้ามาไว้ให้มากที่สุด และนานที่สุด ฉันอยากเป็น "ตัวใหญ่" ของคุณตลอดไป ...

..

แต่มันก็ช้าเกินไปแล้ว สายเกินไปแล้ว ...

.

คุณกลายเป็นคน "ตัวใหญ่" แทน เพราะลมที่ฉันปล่อยออกไปจากตัวเอง

ฉันปล่อยลมเข้าไปในตัวคุณ ตัวคุณใหญ่ขึ้น ใหญ่ขึ้น ในความรู้สึกของฉัน

ใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ จนฉันต้องยกให้คุณเป็น "ตัวใหญ่" ของฉันแทน

..

ถัดจากวันเวลานั้น ...คุณไปเป็น "ตัวเล็ก" ของคนที่คุณรักมาเนิ่นนาน

..

และ "ตัวใหญ่" ในวันนี้ของคุณ เธอก็น่ารักจริง ๆ ค่ะ ฉันก็ชอบเธอ อยากให้เป็น "ตัวเล็ก" กับ "ตัวใหญ่" ที่คู่กันตลอดไป หรือถ้ายิ่งคุณ 2 คน ตัวขนาดเท่า ๆ กัน รักกันและกัน ก็จะยิ่งดีที่สุดเลยค่ะ

..

คงเป็นวันที่ฉันมีความสุขไปกับคุณมากที่สุด และฉัน..จะนั่งตัวเล็ก ..อ่านเรื่องเก่า ๆ ต่อไปแบบนี้ คิดถึงต่อไปอย่างนี้ คิดถึง "ตัวเล็ก" ในวันวานของฉันตลอดไป

...

ฉันเอง "ตัวใหญ่" ในวันวาน

นี่คือความทุกข์ ที่ผมยึดติดไว้มานาน วันนี้เธอปล่อยความทุกข์นั้นให้หลุดพ้นไปจากใจผมแล้วล่ะครับ ขอบคุณครับผมขอบคุณแทนทุกๆคนรอบข้างผมด้วยล่ะกัน